|
Verpleegkundigen
De eerste werkdag
Verpleegkundigen
Verpleegkundigen zijn gemotiveerde en hoogopgeleide mensen.
Ze kiezen voor het beroep van verpleegkundige omdat ze graag
andere mensen helpen en er niet voor terugschrikken om de
handen uit de mouwen te steken. En omdat ze graag verantwoordelijkheid
opnemen. In het OPZ Geel koesteren we die kwaliteiten. Onze
verpleegkundigen spelen een grote rol in de multidisciplinaire
teams. Ze verzekeren de continuïteit van de zorg en spreken
volwaardig mee in het overleg met de andere teamleden, de
artsen en de patiënt. We ondersteunen hen, zodat ze zelfstandig
hun werk kunnen doen en moedigen hen aan als ze zich willen
bijscholen.
 Mieke
Mondelaers is binnen de OPZ-directie verantwoordelijk voor
het verpleegkundig beleid. Verpleegkundigen zijn in het psychiatrisch
ziekenhuis een essentiële beroepsgroep, zegt ze: “Ze
voorzien de klok rond zorg vanuit een professionele houding.
Ze moeten inschatten welk gedrag een patiënt met een
bepaalde pathologie stelt, dat plaatsen in een context en
er op een correcte manier mee omgaan. Die voortdurende aanwezigheid
betekent ook dat verpleegkundigen de patiënt constant
observeren en zo de ogen en de oren van de arts en het multidisciplinaire
team zijn,” zegt ze.
Verpleegkundigen zijn door hun permanente aanwezigheid ook
op de meest intensieve manier bij de patiënt betrokken.
“Essentieel in de psychiatrische verpleegkunde is de
therapeutische relatie met de patiënt en die is gebaseerd
op vertrouwen. De verpleegkundige moet tijd maken, dingen
bespreekbaar maken, er zijn, stap voor stap een relatie opbouwen.
Die empathie moet er zijn voor elke patiënt. Ook wie
gedwongen opgenomen is, heeft recht op een menselijke benadering.”
Mieke introduceerde het Clinical Leadership Project in het
OPZ Geel. Dat opleidingsprogramma zet teamchefs op weg naar
een meer motiverende en stimulerende manier van leiding geven.
Ook op andere manieren worden verpleegkundigen in hun werk
ondersteund. Er is een specifiek vormingsaanbod per patiëntengroep,
verpleegkundigen worden bij het vakinhoudelijke beleid betrokken,
er zijn referentieverpleegkundigen die adviseren over specifieke
thematieken… En nu al kunnen verpleegkundigen in een
aantal leefeenheden rekenen op een mentor die hun directe
aanspreekpunt is tijdens de eerste maanden van hun tewerkstelling.
De
eerste werkdag
“Als er iets is, kom maar af!”
 Hanne
Van Eynde was flink zenuwachtig toen ze aan haar eerste werkdag
in het OPZ Geel begon. Maar al vlug bleek die nervositeit
onterecht: “Ik was pas enkele maanden afgestudeerd en
werkte in een vrij kleine instelling,” zegt ze. “Ik
voelde me niet op mijn gemak bij het idee een weg te moeten
zoeken in een groot ziekenhuis als het OPZ Geel. Een collega
kwam me die eerste dag echter bij de personeelsdienst ophalen
en hier in de Behandeleenheid ervoer ik meteen een prima collegiale
sfeer. Ik had direct het gevoel dat ik bij het team hoorde.
De eerste week was als een introductieweek opgevat. Ik kreeg
de kans op een rustige manier met de patiënten en de
divisie kennis te maken. Ik heb wel 150 nieuwe gezichten gezien
in een week tijd: patiënten, bezoekers en collega’s.
Dat was niet gemakkelijk, maar ik heb daar enorm veel aan
gehad.”
Met de divisiecoördinator was er in de beginperiode
geregeld een gesprek en de collega’s informeerden Hanne
over bepaalde karaktertrekken van patiënten en schetsten
mogelijke manieren om ermee om te gaan. “Ik vond het
erg leuk dat iedereen actief me werkte. Ik voelde dat ik au
sérieux werd genomen en dat ik kon steunen op de collega’s.
Ik hoorde wel honderd keer zeggen: als er iets is, kom maar
af! Dat deed echt wel goed.”
|
